خلفنا

💡 و ما نتنزل الا بامر ربك له ما بين ايدينا و ما خلفنا و ما بين ذلك و ما كان ربكنسيا(64) رب السموات و الارض و ما بينهما فاعبده و اصطبر لعبادتههل تعلم له سميا(65)

💡 آيات كريمه زير هم به همين معنا اشاره مى كند كه مى فرمايد: (و مانتنزل الا بامر ربك له ما بين ايدينا و ما خلفنا و ما بين ذلك و ما كان ربك نسيا) (عالمالغيب فلا يظهر على غيبه احدا الا من ارتضى منرسول فانه يسلك من بين يديه و من خلفه رصدا ليعلم ان قد ابلغوا رسالات ربهم، واحاط بما لديهم و احصى كل شى ء عددا).

💡 شامل قسمتى از مكان پيش روى ملائكه و مكانى كه در آنند و تمامى مكان پشت سر ايشان مىشود، ولى شامل تمام مكان پيش روى آنان نمى شود، و همچنين اگر مراد از آن، زمان بودهباشد، شامل همه گذشته و حال، و قسمتى از آينده، يعنى آينده نزديك مى گردد، وحال آن كه سياق جمله (له ما بين ايدينا و ما خلفنا و ما بين ذلك ) به صراحت احاطه رامى رساند، و با بعضى زمانها و يا مكانها دون بعضى نمى سازد.

💡 در تفسير آيه شريفه (و ما نتنزل الا بامر ربك له ما بين ايدينا و ما خلفنا و ما بين ذلكو ما كان ربك نسيا) نيز گذشت كه گفتيم بهترين وجه اين است كه جمله (ما بينايدينا)

💡 بـعـضـى از مـفـسـران براى جمله (له ما بين ايدينا و ما خلفنا و ما بين ذلك ) تفسيرهاىمتعددى كه احيانا بالغ بر يازده تفسير مى شود ذكر كرده اند، ولى آنچه در

💡 صدر اين آيه يعنى جمله (رب السموات و الارض و ما بينهما) جمله (له ما بين ايدينا وما خلفنا...) را كه در آيه قبلى بود تعليل مى كند، و مى فرمايد: چطور خدا ما بين ايدىوما خلف و ما بين ذلك ما را مالك نباشد؟ و چگونه ممكن است فراموش كار باشد؟ با اينكهاو رب آسمانها و زمين و ما بين آن دو است، و معلوم است كه رب هر چيزى مالك و مدبر آناست، پس ملك او و فراموش ‍ نكردنش مقتضاى ربوبيت او است.