دژم کرده

دژم کرده. [ دُ ژَ / دِ ژَ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) اندوهگین ساخته و غمگین کرده. رجوع به دژم کردن شود.
- دژم کرده چشم؛ گریان و غمزده:
خبر یافت آمد دژم کرده چشم
بدان چاکران بانگ برزد بخشم.اسدی.- دژم کرده روی؛ افسرده و پرآژنگ و تیره روی:
جوان داردش گاه با رنگ و بوی
گهش پیر دارد دژم کرده روی.فردوسی.

💡 همی رفت آسوده و پویه پوی ز گشت سپهری دژم کرده روی

💡 چرا مژگان را بخم کرده‌ای چرا نرگسان را دژم کرده‌ای

💡 خبر یافت آمد دژم کرده چشم بر آن چاکران بانگ برزد به خشم

💡 گه این کرد هوی و گه آن برد گوی دژم کرده رخسار با گفت و گوی