دور افتادن

دور افتادن. [ اُ دَ ] ( مص مرکب ) فاصله گزیدن. جدا شدن. || جداماندن. دور ماندن. ( یادداشت مؤلف ). فاصله پیدا کردن:
که مرد دلیر است و بادستگاه
مبادا که دور افتی از تاج و گاه.فردوسی.به هرچ از دوست دورافتی چه زشت آن نقش و چه زیبا.سنایی.بسی در قفای هزیمت مران
نباید که دور افتی از یاوران.سعدی.به چشم نیک نگه کرده ام ترا همه عمر
چرا چو چشمم افتاده ام ز روی تو دور.سعدی.- دور افتادن از مقصود یا مطلب؛ بحث اصلی را کنار گذاشتن و به حاشیه پرداختن. خارج از موضوع بحث کردن. کنایه از بیراهه رفتن و گمراه شدن است در بحث و یا امری و درک نکردن حقیقت آن. ( از یادداشت مؤلف ). از اصل به فرع کشانیده شدن.

فاصله گزیدن. جدا شدن.

💡 البته انكار نمى توان كرد انسانهائى هستند كه مى كوشند و خود را در گروهاول جاى مى دهند، اما بعدا بر اثر دور افتادن از مربيان الهى و يا قرار گرفتن درمحيطهاى آلوده و يا به علل ديگر به گروه دوم سقوط مى كنند.

💡 خلاصه اين ناسپاسى بزرگ كه معلول دور افتادن از تعليمات سازنده پيامبران خداست، سبب شده كه جامعه را به سوى نابودى كشانده و همه را گرفتار جنگهاى مخرب منطقهاى و جهانى كرده و اين همه نا امنى ها و ظلمها و فسادها و استعمارها و استثمارها را ايجادنموده كه سرانجام دامان بنيانگذارانش را نيز مى گيرد)).(263)