خنفساء

خنفساء. [ خ ُ ف ُ ] ( ع اِ ) جانوری گندبوی که خبزدوک گویند. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). بهندی آن را گیرونده می نامند. ( از آنندراج ). خُنفَس. خِنفِس. خُنفَسه. خُنفُسَه. خبزدو.( صحاح الفرس ). خبزدوکه. ( بحر الجواهر ). خبزدوک ماده. ( زمخشری ). ام الاسود. ام الفسوة. ام اللجاج. ام النتن. ( المرصع ). سرگین غلطانک. ( غیاث اللغات ). گوزده. خبزدوک. سرگین گردان ماده. فاسیا. فاسیه. تسنیه. گوگال. خاله سوسکه. نوعی جُعَل. خرچسونه. ( یادداشت بخط مؤلف ).خبزدو. ( ذخیره خوارزمشاهی ). ج، خنافس:
مگس و خنفسا حمار قبان
همه با جان و مهر و مه بی جان.سنائی.پارسا را چه لذت از عشرت
خنفسا را چه نسبت از عطار.خاقانی.بسان ابرص و حربا و خنفسا و جُعَل.خاقانی.به خنفساء چه کنی وصف نافه اذفر.؟

💡 - خداوند آنگاه كه زمين را آفريد و جنبده هايى در آن بوجود آورد، كه معده و خون قرمزندارند، خوراكشان را از همان خاك قرار داد. وقتى نوزاد خنفساء متولد مى شود نه او شيرمى خورد و نه دانه ! بلكه زندگيش ‍ از مواد خاكى تاءمين مى گردد.

💡 71-  خنفساء حشره اى است سياهرنگ كه از فضله حيوانات استفاده مى كند.