صفت برین

{elative adjective, absolute superlative} [زبان شناسی] صورت صفت برترین بدون ذکر موصوف برای بیان بالاترین درجۀ یک ویژگی

صورت صفت برترین بدون ذکر موصوف برای بیان بالاترین درجۀ یک ویژگی.

💡 ور نی برین صفت که منم بی حضور اوی این زندگی نباشد، تعذیب قالبست

💡 خلعتی خورشیدوار آرایش ملک جهان پیکری طوبی صفت پیرایهٔ خلد برین

💡 برین صفت که من از فرقت تو رنجورم شفای جان من از طلعت همایونست