در قرآن کریم، تسلیم در برابر اوامر خداوند از اصول بنیادین ایمان مسلمانان به شمار میآید. خداوند مسلمانان را مخاطب قرار میدهد و از آنها میخواهد که همه در برابر دستورات او تسلیم شوند. این تسلیم نه تنها نشانهای از ایمان حقیقی است، بلکه بهعنوان روشی برای زندگی درست و آشتی در جامعه مورد تأکید قرار گرفته است. در آیهای از قرآن، خداوند به مؤمنان هشدار میدهد که «ای کسانی که ایمان آوردهاید! همگی در [سلام] و آشتی درآیید» تا بر این اساس، پیوندهای اجتماعی مستحکمتری بنا کنند.
خداوند نسبت به پیامدهای سرپیچی از تسلیم در برابر فرامین الهی هشدار داده و شیطان را بهعنوان عاملی برای وسوسه و غفلت از این تسلیم معرفی میکند. این شیطان است که انسانها را به انحراف از مسیر حق وادار میسازد و با ترفندهای خود، آنان را از اطاعت خداوند دور میکند. قرآن از زبان خداوند میفرماید که «آیا [پیروان فرمان شیطان] انتظار دارند خداوند با نشانههای جدیدی به آنان روی آورد؟» در حالی که حقیقت این است که نشانههای روشن الهی بهقدر کافی برای هدایت انسانها موجود است و سرپیچی از آنها نتیجهای جز انحطاط نخواهد داشت.
خداوند در ادامه تأکید میکند که اگر مؤمنان با کسانی که از حق سرپیچی میکنند و به مجادله برمیخیزند، مواجه شدند، باید به سادگی بگویند: «من تسلیم خدا هستم و پیروان من نیز به همین شکل هستند.» این تأکید بر تسلیم در برابر خداوند نشاندهنده ضرورت ابلاغ پیام الهی به کسانی است که اهل کتاب و غیر اهل کتاب هستند. اگر این افراد به تسلیم در برابر خداوند اقدام کنند، هدایت خواهند یافت، اما اگر سرپیچی کنند، تنها مسئولیت مؤمنان ابلاغ پیام الهی است و خداوند از اعمال بندگانش آگاه و بیناست. این آیات بهخوبی اهمیت تسلیم در برابر اراده الهی را نمایان میکند و نسبت به نتایج منفی سرپیچی از آن هشدار میدهد.