درشت گو

درشت گو. [ دُ رُ ] ( نف مرکب ) درشت گوی. درشت گوینده. خشن. که سخن نه بملایمت گوید. گستاخ. و رجوع به درشت گوی شود.

ناسزاگو.

درشت گوی درشت گوینده خشن که سخن نه بملایمت گوید گستاخ

💡 به ظالم دفع ظالم میکند دوران که گر چوبی درشت افتاد می سازد درشتیهای سوهانش

💡 به هنگام انتخابات ریاست جمهوری دورهٔ هشتم به سال ۱۳۸۰، اما، پژواک فریادهای خاتمی از دهان نامزدهای ریز و درشت مخالف او به گوش می‌رسید تا نشان از اثرگذاری درازمدت منش و روش خاتمی باشد.

💡 خاک‌های رسوبی از انواع خاک‌های موجود در ایران می‌باشند که مواد تشکیل دهندهٔ این نوع از خاک‌ها، ته نشست رودخانه‌ای است. انواع خاک‌های رسوبی عبارتند از خاک‌های رسوبی بافت ریز و خاک‌های رسوبی بافت درشت.

💡 فیّاض از درشتی ایّام شکوه چند آخر غنیمت است که هموار گشته‌ای

💡 همچنین این سلول ها خاصیت تبدیل شدن به سلول‌های دندریتیک را نیز دارند ولی در فرایند التهاب فقط به درشت خوار تبدیل می شوند.

💡 غیریت از نتایج طبع درشت توست اجزای آب شو، ز دل یکدگر برآ