تقابل اطلاق و تقیید

[ویکی فقه] تقابل اطلاق و تقیید به تنافی میان اطلاق و تقیید یک دلیل اطلاق می شود.
تقابل اطلاق و تقیید، به معنای تنافی میان اطلاق و تقیید یک دلیل و محال بودن اجتماع آن دو در یک موضوع، یک زمان و یک لحاظ است.
دیدگاه ها در مسئله مذکور
از دیرباز علمای اصول در این که تقابل اطلاق و تقیید از نوع کدام یک از اقسام تقابل است، اختلاف داشته اند؛ تا زمان سلطان العلما » مشهور علما معتقد بودند تقابل میان آن دو، تقابل تضاد است، زیرا اطلاق و تقیید دو امر وجودی است که اجتماعشان در یک موضوع، در یک زمان و در یک جهت محال، ولی ارتفاعشان ممکن می باشد. و برخی از عالمان معاصر نیز این نظر را پذیرفته اند.برخی معتقدند تقابل میان آن دو از نوع تناقض یا همان تقابل سلب و ایجاب است؛ به این بیان که اطلاق، امر سلبی و تقیید، امر ایجابی است که اجتماع و ارتفاع هر دو محال است.طبق این دو نظریه، هر کلامی که قید نداشته باشد، اطلاق دارد.
← بررسی نظریه سلطان العلما
۱. ↑ فاضل لنکرانی، محمد، سیری کامل در اصول فقه، ج۸، ص۶۱۴. ۲. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص۲۳۷.
...

💡 ولى در كتاب البيع آيت اللّه العظمى امام خمينى قدّس سرّه بر اطلاق و عموم آن تكيه شدهاست (كتاب البيع 2/467)

💡 بر وی اطلاق و چند و چون ستم است جَلْشأنه بری ز کیف و کم است

💡 رب انسان كامل رب مطلق است كه من رانى فقد راى الله كه مظهر اسم شريف الصمد مىشود منتهى او ممكن است و حق تعالى واجب بالذات كه تمام اسماء بنحو اطلاق و بالذاتاسماء مستاثره اند مثل حى مطلق و عالم مطلق كه همه ما سوى الله حى اند نه بصورتاطلاق.

💡 همه قیدی و اسیری همه اطلاق و عنا همه اسرار حقیقت نه خیالات محال

💡 492- كه نه تقييد خورده و نه تخصيص، و لو مسلم بگيريم كه آيه در روز جنگبدر نازل شده است زيرا اطلاق و عموم آن مورد ترديد نيست. چنانكه به اتفاقاهل علم، ((مورد)) طورى است كه ((وارد)) نمى تواند آن را مقيد سازد يا تخصيص دهد.

💡 عبارت فولدآلاتی[الف] یا زیرزمینی فقط به خط ۱ اطلاق و به خط‌های دیگر (۲، ۳ و ۴) مترو گفته می‌شود.