تقیید ثبوتی

[ویکی فقه] تقیید ثبوتی به تحدید شمول یک مفهوم در مقام ثبوت و واقع اطلاق می شود.
تقیید را در دو مقام می توان تصور کرد:۱. مقام ثبوت یا عالم واقع؛ ۲. مقام اثبات یا عالم دلالت دلیل.
تعریف تقیید ثبوتی
تقیید ثبوتی، به معنای لحاظ کردن قید در عالم ثبوت و واقع می باشد؛ برای مثال، متکلم در عالم واقع ماهیت «رقبه» را در نظر می گیرد و سپس قید «مؤمنة» را به آن می افزاید، بی آن که آن را در قالب دلیل ذکر کند و سپس حکم وجوب آزادی او را انشا می کند. حال اگر این حکم را در قالب الفاظ برای مکلف بیان کند، و قید مؤمنة را بعد از رقبه بیاورد، تقیید اثباتی نیز محقق می شود.

💡 گر به تقیید بینی او را بند نام و نقشش جز آینه مپسند

💡 آن چه باشد آنکه نامش هو بود مطلق از تقیید ما و تو بود

💡 اطلاق دل از یقین طلب کن بگذر ز گمان که هست تقیید

💡 که باشد هادی من سر توحید ز تقییدات امکانی بتجرید

💡 مر این اشکال از قید دوئی بود مر این تقیید از ما و توئی بود