لغت نامه دهخدا
غدد بناگوشی. [ غ ُ دَ دِ ب ُ / ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) یکی از انواع غدد بزاقی. رجوع به غدد بزاقی شود.
غدد بناگوشی
فرهنگ فارسی
یکی از انواع غدد بزاقی
جمله سازی با غدد بناگوشی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 از هنگام شروع به جویدن غذا، گوارش غذا نیز شروع میگردد. دهان در اثر جویدن و آنزیمهای موجود در بزاق باعث گوارش مکانیکی (توسط [دندان]ها و ماهیچههای فک پایین) و شیمیایی میشود. بزاق مخلوطی از ترشحات سه جفت غدهٔ زیرزبانی، زیرآروارهای و بناگوشی است. مادهٔ دیگری نیز در آن وجود دارد که موسین نام دارد و به هنگام مخلوط شدن با آب به مادهٔ چسبناک و قلیایی به نام مخاط تبدیل میشود و باعث چسبیده شدن ذرات جویدهشده به هم و تسهیل در بلع میشود. غدههای ترشحکنندهٔ موسین در سراسر لولهٔ گوارشی وجود دارند. در بزاق آنزیمی به نام پتیالین وجود دارد که یک آمیلاز ضعیف است و از غدد بناگوشی ترشح میشود. این آنزیم کربوهیدراتها از جمله نشاسته را به مالتوز تبدیل میکند. آنزیم دیگر موجود در بزاق لیزوزیم است که باعث ضدعفونی شدن دهان و از بین رفتن باکتریها میشود و همچنین ضدعفونی کردن حفرهٔ دهان را به عهده میگیرد؛ بنابراین بزاق باعث گوارش، ضدعفونی حفرهٔ دهان، کمک به حس چشایی، مرطوب نگاه داشتن دهان و تسهیل سخن گفتن میشود. پس از جویده شدن، غذا در اثر عمل بلع به مری و از طریق آن به معده راه مییابد.
💡 غدد سروزی عمدتاً در غدد بناگوشی و غدد اشکی موجود هستند اما در غدد زیرآروارهای و تا حد بسیار کمتری در غدد زیرزبانی نیز وجود دارند.