لغت نامه دهخدا
دودگاه.( اِ مرکب ) بخاری. || دودکش. ( ناظم الاطباء ). جایی که از آن دود برآید. ( آنندراج ):
به دود گلخن امید دودگاه هوس
که با دماغ منش هر دو راست قرب جوار.عرفی ( از آنندراج ).
دود گاه
فرهنگ فارسی
بخاری.
جمله سازی با دود گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ۱- غیلاوک ۲- مظفری ۳- ایشانا ۴- پسته خور ۵- جناز دره ۶- سیدای شرقی ۷- سیدای غربی ۸- نوآباد سنگ کلان ۹- سنگ کلان ۱۰- دره قاق ۱۱- نوآباد دره قاق ۱۲- توتک ۱۳- نوآباد توتک۱۴- سرپیشانی ۱۵- سفید ریگ ۱۶- چقه خواجه ۱۷- باغ آرام ۱۸- دشت ذنبور ۱۹- خواجه افغانی ۲۰- بازار تیشکان ۲۱- نوآباد بازار تیشکان ۲۲- بازارتیشکان غربی۲۳- خانه قاه ۲۴- گزدره ۲۵- زغام دره ۲۶- قیرمیشی ۲۷- ارغنده کان ۲۸- فیضانی ۲۹- ایشانای فیضانی ۳۰- آب شیراحمد ۳۱- توغک ۳۲- سری تل ۳۳- شهرک ده سیدان ۳۴- مغزار ۳۵- نوآباد مغزار۳۶- ملگانی۳۷- شاه توت ۳۸- ده میری ۳۹- سوسکان ۴۰- دود گاه ۴۱- دهن آب دهستان ۴۲- پرانی ۴۳- دهستان ۴۴- بالا تیشکان ۴۵- کشو ۴۶- غیرت آباد ۴۷-یارساز ۴۸- غوری سنگ ۴۹- ایلمیچ ۵۰- آسیا ۵۱- وجیب ۵۲- یاول بالا ۵۳- یاول پایان ۵۴- دشت یغه ۵۵- دره یاول ۵۶- نوآباد یاول ۵۷- ده ارغنده کان ۵۸- بید دره ۵۹- صبو۶۰- یافتو ۶۱- دره کول
