فف

فف. [ ف ُ ] ( اِ صوت ) هر دو لب بهم پیچیده یکبار بزور دمیدن، به هندی یهوتک گویند. ( غیاث ). آواز و صدای دمیدن دم زرگری و حدادی و غیره را گویند. ( برهان ). پف. ( حاشیه برهان چ معین ).

هر دو لب به هم پیچیده یکبار به زور دمیدن. پف.

💡 اینکه نخستین ساکنان آبخوست چوک چه زمانی به آن وارد شدند مشخص نیست اما شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهند که در سده‌های یکم و دوم پیش از میلاد، مردمی در آبخوست‌های ففان و وِنه زندگی می‌کردند. در سده ۱۴ (میلادی)، مردم در سراسر تالاب چوک پخش شده بودند.

💡 سقی الله وقتا انطقانا کلامه ففی الروح من ذاک الکلام کلام

💡 اذا رمت نصا علی کونه ففی کل شیئی له آیة

💡 خلقت العباد علی ما علمت ففی العلم یمضی الفتی و المسن