سنگ فسان. [ س َ گ ِ ف َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگی که به آن شمشیر و کارد تیز کنند و به معنی چرخ که بهندش سانی گویند، چنانکه بعضی گمان برده اند صحیح نیست. ( آنندراج ). که بدان کارد و چاقو و جز آن تیز کنند. ( از ناظم الاطباء ). سُنباذَج. صلب. ( از منتهی الارب ). سنگ سمباده. سنگ سو:
ناصح برای تندی تیغزبان تو
کافی است روی سخت تو سنگ فسان بود.محسن تأثیر ( از آنندراج ).
سنگی که بان شمشیر و کارد تیز کنند و به معنی چرخ که بهندش سانی گویند چنانکه بعضی گمان برده اند صحیح نیست.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 سخت رویی می شود سنگ فسان شمشیر را خاکساری روی دشمن بر زمین مالیدن است
💡 پیش شمشیر جفایی که سر تسلیمم سختی جان من و سنگ فسان هر دو یکی ست
💡 هر که سنگ ره ما گرمروان می گردد در بیابان طلب، سنگ فسان می دانیم
💡 سختی ره می شود سنگ فسان عزم مرا برنمی گردد، اگر بر سنگ آید تیر من
💡 چرا زین آرزو برخود نبالد بیستون غم که تیغش از دل فرهاد من سنگ فسان دارد
💡 ازآن ز سنگ فسان تیز میشود خنجر که ظنّ برد که دل خصم تست سنگ فسان
