سنگ بالین

سنگ بالین. [ س َگ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سنگ بالش:
ز شیرین سرگذشتی گشته سنگین خواب شیرینم
بکوه بیستون صد بار دارد سنگ بالینم.محسن تأثیر ( از آنندراج ).

سنگ بالش

💡 می‌شوی دیوانه واعظ، پر منه سر بر سرم سنگ بالین را، سر من سنگ سودا می‌کند

💡 سنگ بالین کن و آنکه مزة خواب ببین تا بدانی که چه در زیر سر مردانست

💡 کنم بر کوهساران سنگ بالین ز جور آن دل چون کوه سنگین

💡 ز غفلت تو جهان گشته جای آسایش نموده خواب گران نرم سنگ بالین را

💡 به جای خویش شد آزاده رامین مرو را خار بستر سنگ بالین

💡 اگر در خواب بینم لنگر آن کوه تمکین را تهی ز آتش کند خواب گرانم سنگ بالین را