سنگ سودا

لغت نامه دهخدا

سنگ سودا. [ س َ گ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) حجرالافروج:
بهر پای خود کسی آخر بدستم میگرفت
گر در این گرمابه من هم سنگ سودا بودمی.حاجی محمدجان قدسی ( از آنندراج ).کوه کن افشرده هرگه سوزن مژگان خویش
بیستون را آب همچون سنگ سودا برگرفت.محمد سلیم ( از آنندراج ).سنگ پا هرچند باشد سخت رو پامال میگردد
قیاس حرف ما شوریدگان از سنگ سودا کن.میرزا رضی دانش ( از آنندراج ).رجوع به حجرالافروج شود.

فرهنگ فارسی

حجر الافروج

جمله سازی با سنگ سودا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 چنان آمد صف کفار در جوش که بت چون سنگ سودا شد زره پوش

💡 از دل دیوانهٔ ما مجلس‌آرایی مخواه سنگ سودا سوخت اما قابل مینا نشد

💡 خویشتن را از درشتی‌ها سراسر ساختن پایمان هرکسی چون سنگ سودا تا به کی؟!

💡 هجوم‌گریه برد از جا دل دیوانهٔ ما را به آب از سنگ سودا محو شد تمکین خارایی

💡 کوهکن افشرد هرگه دامن مژگان خویش بیستون را آب همچون سنگ سودا برگرفت

💡 ز پای راهروان تو تا قیامت ماند نشان آبله بر روی، سنگ سودا را

💡 شاعر در اشعار خود بارها از مفهوم سنگ سودا و غم و اندوه عمیقی که در قلب او جای گرفته است، برای بیان دردهای پنهان زندگی استفاده کرده است.

💡 برخی معتقدند که تغییر در خلق‌وخو و تمایل به انزوا، ممکن است ناشی از غلبه سنگ سودا بر مزاج انسان و تاثیرات منفی آن بر سلامت روان باشد.

💡 آن مرد با چهره‌ای غمگین و نگاهی که گویی سنگ سودا بر آن نشسته بود، در گوشه‌ای از کتابخانه قدیمی نشسته و به صفحات کتاب خیره شده بود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران