دست فشان

لغت نامه دهخدا

دست فشان. [ دَ ف َ / ف ِ] ( نف مرکب، ق مرکب ) دست فشاننده. جنباننده دست. درحال فشاندن دست. || رقص کنان:
خیز و بالا بنما ای بت شیرین حرکات
کز سر جان و جهان دست فشان برخیزم.حافظ.رجوع به دست فشاندن شود.

فرهنگ فارسی

دست فشاننده. جنبانده دست

جمله سازی با دست فشان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اوست دست من و پا نیز به هر جا که رود پایکوبان ز پیش می روم و دست فشان

💡 بر روزگار دست فشانان همی روم با آنکه در گلست مرا چون چنار پای

💡 خامه صائب اگر دست فشان شد چه عجب این مقامی است که در وی همه کس می رقصد

💡 بس ملولم ز جهان بلبل خوش نغمه کجاست کز سر هر دو جهان دست فشان برخیزم

💡 دل بیدار بجان از سخن سرد رسید شمع بی پرده به این دست فشانان چه کند؟

💡 ای خیالی ز جهان دست فشان کاهل نظر ترک این سفله گرفتند و جهانگیر شدند

💡 جمعیت عظیم مردم در خیابان‌ها، با حالت دست فشان و فریادهای شادی، در انتظار بازگشت قهرمان تیم ملی فوتبال خود بودند.

💡 پیرمرد با چهره‌ای خندان و حالت دست فشان، به استقبال نوه‌های خود آمد که از یک سفر بسیار طولانی به خانه بازگشته بودند.

💡 در جشن‌های سنتی محلی، رقصنده‌ها با حرکات دست فشان و آهنگ‌های شاد، فضای بسیار شادی را در میان تمام مهمانان ایجاد می‌کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران