دست افشاندن

دست افشاندن. [ دَ اَ دَ ] ( مص مرکب ) رقص. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). رقص کردن. ( غیاث ) ( آنندراج ) انجمن آرا ). کنایه از رقاصی کردن. ( برهان ). دست فشاندن. دست برافشاندن. || اعراض کردن. رد کردن:
دست بوسم که گلین رطل دهد یار مرا
گر دهد جام زرم دست بر او افشانم.خاقانی.- دست افشاندن بر کسی؛ در روی او ایستادن. دست برداشتن بر او:
بسودا چنان بر وی افشاند دست
که حجاج را دست حجت ببست.سعدی. || کنایه از جدا شدن وترک گفتن چیزی. ( آنندراج ). ترک دادن چیزها. ( برهان ). رد کردن و ترک کردن. ( غیاث ): دست افشاندن بر؛ او را ترک گفتن. از او صرفنظر کردن. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ترک دادن چیزی و به لهجه شوشتر دست اوشندن گویند. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ):
عافیت را جریده برخوانده
دست بر شغل گیتی افشانده.نظامی.|| حرکت دادن دست: رافضیان چنین باشند به دبدبه ای که زنند جمع شوند و چون دست افشانی ناپدید شوند. ( کتاب النقض ص 375 ). || دست را حرکت دادن بقصد زدن کسی. ( لغت محلی شوشتر، نسخه خطی ). || آشکارا ساختن. || ابا نمودن. ( برهان ).

( مصدر ) ۱ - رقص کردن رقصیدن. ۲ - صرف نظر کردن از امری ترک کردن چیزی را.
دست افشاننده کنایه از رقاص

💡 واله لولی وشی گشتم که چون شد گرم رقص گرد غم از دل به دست افشاندن مستانه ریخت

💡 چون خم چوگان به دست افشاندن مستانه ای گوی دلها را برد بیرون ازین میدان سماع

💡 چو مژگانم ز وضع خویش باید سرنگون بودن بضاعت هیچ و من مغرور دست افشاندن خویشم

💡 دهد هر کس به ریزش دست خود در زندگی عادت به نقد جان به آسانی تواند دست افشاندن

💡 ندارد با تعلق سود دست افشاندن از دنیا که آزادی گرفتاری است مرغ رشته بر پا را

💡 دست افشاندن بملک و مال این عبرت سرا طایر جان را به اوج قرب حق، بال و پراست