جان بین

جان بین. [ جام ْ ] ( نف مرکب ) آنکه جان را بیند. مجازاً واقعبین، حقیقت بین:
دیدن روی ترا دیده جان بین باید
وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است.حافظ.، جانبین. [ ن ِ ب َ ] ( ع اِ ) طرفین. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). تثنیه جانب در حالت نصبی و جری. دو طرف. دو جانب: بخفض جناح ذلت پیش آیی و به استمالت خاطر و استقالت از فساد ذات البینی که در جانبین حاصل است مشغول شوی. ( مرزبان نامه ). اسباب قرابت میان جانبین مؤکد است. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 403 ). از جانبین در آن محاربت جد بلیغ نمودند. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 18 ). خلقی بسیار از جانبین بفنا رسیده. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 416 ). در باب موافقت جانبین سعی بلیغ نموده. ( حبیب السیر ج 3 ص 179 ). رجوع به جانب شود.

آنکه جان را ببیند
طرفین

💡 همه جان بین که جان دیدار شاه‌ست حقیقت دان که جان نور اله‌ست

💡 در آخر جمله جان بینی تو ای یار نظر کن نقطه را با دید پرگار

💡 جانا به خرابات آ تا لذّتِ جان بینی جان را چه خوشی باشد بی‌صحبتِ جانانه؟

💡 نهان شو عشق را اینجا عیان بین تو عشق اینجا نمود جان جان بین

💡 فنا شو در دل خاک و عیان بین پس آنگه شو محیط و جان جان بین