تیغ گر

تیغگر. [ گ َ ] ( ص مرکب ) تیغساز. آنکه تیغها را بسازد. ( آنندراج ):
مغنی ز دف ساختی چون سپر
به قانون خبرگیر ازین تیغگر.طغرا ( از آنندراج ).رجوع به تیغساز شود.

تیغ ساز، سازندۀ تیغ.

تیغ ساز آنکه تیغها را بسازد

💡 ایا گداخته بد خواه را به تیغ گران ایا گذاشته از اوج چرخ پر کلاه

💡 می‌نشاند بال قمری سرو را در زیر تیغ گر کند با قامت او دعوی رفتار سر

💡 ملک آن توست و تیغ گران است در میان بر خصم خویش می‌گذران هر زمان، گوا

💡 بر سر آزادگان نه تاج گر گوهر نهی بر سر سوداییان زن تیغ گر محکم زنی

💡 زین که عالم کفر گیرد، کی در آرد سر به تیغ گر دل شیدای موسی، تاب دیدار آورد