لغت نامه دهخدا
بی مادر. [ دَ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مادر ) که مادر از دست داده باشد. که مادر ندارد. که مادر او مرده باشد. در تداول فارسی زبانان یتیم: یَتم، یُتم؛ بی مادر شدن چهارپای. ( تاج المصادر ). کَلالَة؛ بی مادر و فرزند شدن. ( تاج المصادر ):
دگر کودکانی که بی مادرند
زنانی که بی شوی و بی چادرند.فردوسی.رجوع به مادر و بی پدر و مادر شود.