بوی انسان

[ویکی فقه] بوی انسان (قرآن). احتمال دارد که بوی استشمام شده مربوط به پیراهن یوسف نبوده و از خود آن حضرت بوده است که با الغای خصوصیت، می توان استفاده کرد که هر انسانی بوی خاصی دارد.
هر یک از انسانها، دارای بویی مخصوص به خویش می باشند: «ولما فصلت العیر قال ابوهم انی لاجد ریح یوسف...»و چون کاروان رهسپار شد پدرشان گفت اگر مرا به کم خردی نسبت ندهید بوی یوسف را می شنوم... (احتمال دارد که بوی استشمام شده مربوط به پیراهن یوسف نبوده و از خود آن حضرت بوده است که با الغای خصوصیت، می توان استفاده کرد که هر انسانی بوی خاصی دارد.)
استشمام بوی یوسف
اما همزمان با حرکت کاروان از مصر، ناگهان در خانه یعقوب، حادثه ای رخ داد که همه را در بهت و تعجب فرو برد، یعقوب تکانی خورد و با اطمینان و امید کامل صدا زد اگر زبان به بدگوئی نگشائید و مرا به سفاهت و نادانی و دروغ نسبت ندهید به شما میگویم من بوی یوسف عزیزم را میشنوم من احساس می کنم دوران غم و محنت به زودی به سر می آید، و زمان وصال و پیروزی فرا می رسد، خاندان یعقوب لباس عزا و ماتم از تن بیرون می کنند و در جامه شادی و سرور فرو خواهند رفت، اما گمان نمیکنم شما این سخنان را باور کنید.
← روایت حضرت امام صادق
۱. ↑ یوسف/سوره۱۲، آیه۹۴.
...