لغت نامه دهخدا
بوسه زیب. [ س َ / س ِ ] ( نف مرکب )... و بوسه فریب و بوسه ریز و بوسه ربااکثر در صفات دهان و لب محبوب مستعمل میشود. ( آنندراج ). لبهای تازه بوسیده. ( ناظم الاطباء ):
چون کنج لب کجاست کزو بوسه زیب نیست
صائب من از کجا کنم آغاز بوسه را.صائب ( از آنندراج ).