بوسه فریب

بوسه فریب. [ س َ/ س ِ ف َ ] ( نف مرکب ) کسی که بطور مکر و حیله بوسه میکند. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || از صفات دهان و لب محبوب. ( آنندراج ):
من بسته ام لب طمع اما نگار من
دارد دهان بوسه فریبی که آه از او.صائب ( از آنندراج ).این لب بوسه فریبی که ترا داده خدا
ترسم آیینه ز دیدار تو قانع نشود.( از آنندراج ).

کسی که با مکر و خدعه یار را میبوسد. یا دهان بوسه فریب. دهان بوسه طلب.

💡 این لب بوسه فریبی که ترا داده خدا ترسم آیینه به دیدن ز تو قانع نشود

💡 ادب عشق مگر مانع جرأت گردد ورنه پر بوسه فریب است دهانی که تراست

💡 من بسته ام لب طمع، اما نگار من دارد دهان بوسه فریبی که آه ازو!

💡 من بسته‌ام لب طمع، اما نگار من دارد دهان بوسه فریبی که آه ازو!

💡 خزان رسید وگل افشانی بهار نماند به دست بوسه فریب چمن نگار نماند