بز گرفتن

لغت نامه دهخدا

بز گرفتن. [ ب ُ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از هزل و تمسخر کردن. ( از لطایف از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ). استهزا نمودن. ریشخند کردن. خوش طبعی. اردک از کون برآمدن. بناف کسی حرف نهادن. زاغ گرفتن. خاک در ترازوی کسی افکندن. کلاغ گرفتن و زدن. شیشکی کردن. شیشه بند کردن. ( از مجموعه مترادفات ص 38 ). || بکنایه، به بهائی سخت ارزان از غافلی چیزی را خریدن. بقیمت سخت نازل خریدن. ( از یادداشت بخط دهخدا ):
چه بزان کآن شهوت آنرا بز گرفت
بز گرفتن گیج را نبود شگفت.مولوی.

فرهنگ فارسی

هزل و تمسخر کردن استهزا نمودن.

جمله سازی با بز گرفتن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 آن بز گرفتن تو و روباه بازیت روزی ترا نوالۀ شیر ژیان کند

💡 چه بزان که آن شهوت او را بز گرفت بز گرفتن گیج را نبود شگفت

💡 برخی کودکان برای جلب توجه والدین خود، مدام شروع به بز گرفتن و لجاجت‌های بی‌مورد در محیط خانه می‌کنند که باعث خستگی بزرگسالان می‌شود.

💡 او با وجود اینکه می‌دانست این تصمیم کاملاً اشتباه است، باز هم با همان روحیه بز گرفتن و مقاومت در برابر منطق، راه خود را رفت.

💡 وقتی حیوانات در محیط‌های جدید احساس ناامنی می‌کنند، ممکن است با رفتارهایی شبیه به بز گرفتن، از تعامل با محیط پیرامون خود خودداری کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران