بجود

بجود. [ ب ُ ] ( ع مص ) مقیم گردیدن. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). اقامت کردن بجایی. ( از اقرب الموارد ). مقیم شدن بجایی. ( تاج المصادر بیهقی ). || لازم گرفتن شتر چراگاه را. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ).

مقیم گردیدن اقامت کردن بجایی.

💡 ز بخت رنج تو هر روز کم نشاط تو بیش بجود نام تو هر روز بیش و مالت کم

💡 نه جز بجود شتابی نه جز بدین کوشی نه جز بفضل گرایی نه جز بحق نگری

💡 همه سرمایه خورشید، بجود تو سپرد کان و، این رسم نپز رفت که نامؤتمنم

💡 بدل دانا تر از لقمان بجود افزون تر از حاتم بثروت غالب از قارون بشوکت برتر از قارن

💡 از ابر و دریا دست و دلش گذشته بجود قیاس هر دو بکن تا یقین بدانی این

💡 مساءله 4 - اگر جنايتى برمفصل فك پائين كسى وارد آيد بطوريكه ديگر نتواند غذا را بجود، حكومت دارد، بعضى همگفته اند ديه دارد.