بانماز

بانماز. [ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: با + نماز ) نمازخوان. که نماز دارد. که نماز گزارد. آنکه همیشه نماز گزارد. آنکه نمازش هرگز ترک نشود. مقابل بی نماز. || مؤمن. باخدا.

نماز خوان که نماز دارد

💡 هيچ نمازى نيست مگر اينكه چون وقت آن فرا مى رسد فرشته اى در پيش ‍ روى مردمان ندامى كند: اى مردم ! برخيزيد به سوى آتشى كه بر پشت خودافروخته ايد، تا آن را بانماز خويش خاموش كنيد.

💡 سجده آرد پیش ایشان بانماز و بی‌نماز پیش ایشان سبز گردد شوره خاک و سبزه زار