لغت نامه دهخدا
قلج ارسلان. [ ق ِ ل ِ اَ س َ ] ( اِخ ) ابن مسعودبن قلج ارسلان بن سلیمان بن قتلمش بن سلجوقی ( 559-588 هَ. ق. ). حکمران بلاد قونیه و توابع و اقصرا و سیواس و ملطیه و جز آن بود. وی 29 سال پادشاهی کرد. سیاستمداری عادل و باهیبت بود. جنگهایی با رومیان کرد و چون به سن کهولت رسید کشور خود را میان فرزندانش تقسیم کرد ولی یکی از فرزندان وی به نام قطب الدین او را از کار برکنار ساخت. قلج ارسلان در نیمه شعبان سال 588 هَ. ق. در قونیه وفات کرد. ( از کامل ابن اثیر ج 12 ص 41،42 ). و رجوع به سبک شناسی ج 2 ص 393 و قلیچ ارسلان شود.