گوستاو چهارم

گوستاو چهارم. [ تا وِ چ َرُ ] ( اِخ ) ( 1778 - 1837 م. ). پادشاه سوئد از سال 1792 تا سال 1809. وی در سال 1809 از سلطنت خلع شد.

گوستاو (سوئد ۲) چهارم (۱۷۷۸ـ۱۸۳۷)(Gustavus IV)
(یا: گوستاو آدولف) پادشاه سوئد (۱۷۹۲ـ۱۸۰۹). نخست با نیروهای شمالی همراه شد (۱۸۰۰)، سپس به حمایت از بوربون ها برخاست (۱۸۰۳)، و سرانجام به ائتلاف ضد ناپلئون پیوست. اواخر ۱۸۰۸، معلوم شد گوستاو دیوانه است، و در ماه مه ۱۸۰۹ عزل شد. پدرِ او گوستاو سوم بود. در ۱۸۰۷، شروط پیشنهادی ناپلئون را نپذیرفت و روگن و اشترالزوند را از دست داد و روسیه نیز در ۱۸۰۸ به فنلاند هجوم برد و آن را ضمیمۀ خاک خود کرد.

💡 گوستاو نوتبوهم[ض]، موسیقی‌شناس قرن نوزدهم، ابتدا خاطر نشان می‌کند تم موومانِ سوم سمفونی پنج، از همان فواصل تم اصلی موومان چهارم از سمفونی شماره ۴۰، اثر موتزارت پیروی می‌کند. در اینجا هشت نت اول موتزارت آمده است:

💡 اولین سمفونی او که ترکیبی از سبک آکادمی و مدرسی بود و اپرایش به نام «بینی» را می‌توان به عنوان ناسازگارترین اثر مدرن او بر روی صحنه نام برد. گروو، از سمفونی چهارم او به عنوان ترکیبی عظیم از پیشرفت موسیقی شوستاکُویچ یاد کرده‌است. همچنین این سمفونی اولین اثری بود که تأثیر گوستاو مالر در آن وجود دارد. آثار اپرایی او بیشتر با مضمونهای عشق، مرگ و هنر همراه بودند.