گه خوری

گه خوری. [گ ُه ْ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل گه خوار و گه خور.

عمل گه خوار و گه خور.

💡 فزون خوری ز همه مردمان نبید و شوند بمجلس تو همه خلق مست و تو هشیار

💡 تو غره بدان مشو که می می‌نخوری صد لقمه خوری که می غلام است آن را

💡 گر بنگ خوری چو سنگ مانی بر جای یکباره چو بنگ می‌خوری سنگ بخور

💡 سرمایهٔ تو از همه عالم عمری است بر باد مده که غصّه بسیار خوری

💡 تا چند خوری غصه باغ و رز وانگور می نوش که تاباز رهی زین همه آفات