کشتی گر

کشتی گر. [ ک َ / ک ِ گ َ ] ( ص مرکب ) کشتی ساز. ( ناظم الاطباء )( آنندراج ): چون از این کارها فارغ شدند کشتی گران کشتیها می ساختند. ( اسکندرنامه نسخه نفیسی ). || ملاح. ناخدا. سفان ( دهار ):
جهاندار سالی بمکران بماند
ز هر جای کشتی گران را بخواند.فردوسی.
کشتی گر. [ ک ُ گ َ / گ ِ ] ( ص مرکب ) کشتی گیر. آنکه کشتی گیرد:
نه با کشتی گران زور آزمایم
نه با میخوارگان رامش فزایم.( ویس و رامین ).

( صفت ) کشتی ساز.
کشتی گیر. آنکه کشتی گیرد.

💡 در محیطی که فلک کشتی طوفانی اوست نیست غم صائب اگر دامن ما تر شده است

💡 روز و شب بر خشک کشتی رانده‌ام گرچه دایم غرق طوفان می‌زیم

💡 کشتی به بحر طبع برافکن که طبع تو بحریست خوشگوار بعکس همه بحار