پیوسته دامان

💡 پای پیچیده است در دامان تسلیم و رضا بر سر گنج است ازان پیوسته صائب پای کوه

💡 آن کودک کوچک در میان جمعیت شلوغ بازار، پیوسته دامان مادرش را گرفته بود تا مبادا در میان هیاهوی مردم گم شود و تنها بماند.

💡 در اشعار کلاسیک فارسی، اغلب شخصیت‌های عاشق، خود را پیوسته دامان معشوق می‌بینند و با تمام وجود به دنبال رسیدن به وصال او هستند.

💡 او که از شدت ترس و اضطراب لرزیده بود، پیوسته دامان دوست قدیمی خود را گرفته بود و از او می‌خواست که هرگز او را تنها نگذارد.