پیشینه نظریه تکامل

[ویکی فقه] تکامل یا تطور انواع، نظریه ای علمی که به ویژه در زیست شناسی مطرح شده و اهمیت یافته است.
بر طبق این نظریه، انواع یا گونه های موجودات در طول زمان یکسان و ثابت نمانده اند، بلکه دستخوش تغییر و تحول شده و متناسب با شرایط، تطور یافته اند.
سابقه نظریه تکامل
این نظریه سابقه ای کهن دارد، اما از قرن هجدهم به صورت جدّی تری در حوزه علوم طبیعی مطرح شده است، مثلاً در اثر ژرژ لویی بوفون با عنوان تاریخ طبیعی عمومی و خصوصی و در اثر لامارک با عنوان فلسفه جانورشناختی.
نقطه عطف در طرح نظریه تکامل
نقطه عطف در طرح این نظریه، منشأ انواع چارلز داروین است که اثری بسیار مهم در تاریخ علوم طبیعی محسوب می شود. داروین در این کتاب و سپس در منشأ انسان از این نظریه صورت بندی علمی و مبتنی بر شواهد تجربی به دست داد که در مجامع علمی با استقبال مواجه شد و سبب گردید گاه اصطلاح «داروینیسم» به عنوان مترادف نظریه تکامل یا تطور انواع به کار رود. نظریه داروین امروزه در عالم علم کهنه می نماید و با پرسش های فراوان مواجه شده، اما نظریه های مبتنی بر تکامل یا تطور انواع همچنان مطرح است.
رویکرد ادیان در برابر این نظریه
...

💡 بخشنامه‌های پاپ در سال ۱۹۵۰ میلادی بر پایه شک و تردید در نظریه تکامل بودند اما صریحاً آن را رد نمی‌کردند. این امر به‌طور مستقیم توسط پاپ جان-پاول دوم در سال ۱۹۹۶ در خطاب به آکادمی علوم دینی اذعان کرد: «امروز تقریباً نیم قرن پس از انتشار بخشنامه می‌گذرد و دانش جدید منجر به شناخت نظریه تکامل با بیش از یک فرضیه شده‌است.»

💡 وی اولین فردی بود که اهمیت نظریهٔ وجه تولید آسیایی مارکس را برای بررسی سیر تحولات اقتصادی و اجتماعی ایران متذکر شد. وی در اثر انتقادی خود دربارهٔ تاریخ ماد نوشته دیاکونوف باب انتقاد از تطبیق تاریخ مشرق زمین را با قرائت مورد علاقهٔ آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی از نظریه تکامل مارکس گشود.

💡 بنابر نظریه تکاملی که به نام نظریه انطباقی خواب نیز خوانده می‌شود، دوره‌های فعالیت و سکون به عنوان وسیله‌ای برای ذخیره انرژی در سیر تکاملی به وجود آمده‌اند. براساس این نظریه، تمام موجودات زنده در زمان‌هایی که بیداری و هشیاری برای آن‌ها خطرناک و مخاطره‌آمیز بوده‌است خود را با خوابیدن انطباق داده‌اند.