پیش جنگ بودن

پیش جنگ بودن. [ ج َ دَ ] ( مص مرکب ) پیشی کردن در رزم بر دیگران. پیش جنگی. سابق بودن در جنگ بر دیگران.

💡 به ناوک تلاش نهنگی دهد به پیکان دل پیش جنگی دهد

💡 بسی آشتی خواستم پیش جنگ نکرد آشتی چون نبودش درنگ

💡 نگه کرد هوشنگ با هوش و سنگ گرفتش یکی سنگ و شد پیش جنگ

💡 دایم دهان به روغن تو چرب می کنم خود گو به پیش جنگ حریفان تو را چه جان