پیراحمد خوافی

پیراحمد خوافی. [ اَ م َ دِ خوا / خا ] ( اِخ ) خواجه غیاث الدین. وی در سال 820 هَ. ق. به اتفاق خواجه احمد داود وزارت خاقان سعیدمیرزا شاهرخ بن امیرتیمور گورکانی یافت و در سال 857 میرزاابوالقاسم بابر بعلت رنجشی که ازو در خاطر داشت ویرا مؤاخذت کردو بزجر و تعذیب مبلغ دویست تومان کپکی از وی بگرفت و دیگر چیزی میطلبید تا آن جناب بواسطه اعراض نفسانی و دیگر اسباب ناتوانی جهان فانی را بدرود کرد و درعمارت سرفراز شیخ زین الدین خوافی که بنا کرده معمار همتش بود مدفون گشت. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 60 و 601 ج 4 ص 412، 27، 41، 48 و 197 ). و نیز رجوع به غیاث الدین... و رجوع به دستورالوزراء ص 353 و تاریخ عصر حافظ ج 1 ص 392 حاشیه و کتاب رجال حبیب السیر ص 66 شود.

وی به اتفاق خواجه احمد داود وزارت خاقان سعید میرزا شاهرخ بن امیر تیمور گورکانی یافت

💡 خواجه غیاث‌الدین پیراحمد خوافی (درگذشته ۸۵۷ قمری - ۱۴۵۳ میلادی) وزیر دربار شاهرخ تیموری بود. وی یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های سیاسی و فرهنگی ایران در دوران تیموریان بوده است. او بیش از ۳۰ سال وزارت این خاندان را بر عهده داشت.