لغت نامه دهخدا
پری سلطان. [ پ َ س ُ ] ( اِخ ) پیری سلطان. وی در عصر شاه اسماعیل بهادرخان داروغه ولایت فوشنج بود و هنگام فتنه ابوالقاسم از امراء بخشی در بیرون هرات، با سیصد تن از غازیان به هرات آمده با مدد مردم شهر در کوچه باغ سرفراز ( به نیم فرسنگی هرات ) با ابوالقاسم جنگ کرد و ابوالقاسم مغلوب شد و به حدود غرجستان گریخت.