پر و پشت

پر و پشت. [ پ َ رُ پ ُ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) از اتباع است.

۱- ( اسم ) بالا زبر. ۲- قسمت خلفی تن از کمر ببالا ظهر. ۳- بیرون هر چیز جانب خارج. ۴- پس خلف ورائ. ۵- آن سوی: خان. فلانی پشت مجلس است. ۶- ( اسم ) طرف کند شمشیر و تیغ و مانند آن مقابل دمه لبه: با پشت شمشیر زد. ۷- نشستگاه مقعد. ۸- بام سقف. ۹- ظهر مقابل روی: ( این رقمها که بر پشت اسطرلاب بود چیست. ) ( التفهیم ۱٠ ) ۳٠٠- روی: ( چو خورشید را پشت تاریک شد بدیدار شب روز نزدیک شد. ) ( فردوسی ) ۱۱- صلب هر نسلی از طرف اجداد یا اولاد تبار نژاد دودمان تخمه دوده اصل نسب. ۱۲- ( صفت ) پشتیبان پناه یار یاور کمک حامی معین معاضد ملاذ ملجا. ۱۳- ( اسم ) یاوری حمایت مدد. ۱۴- تکیه اتکائ. ۱۵-( صفت ) مفعول امرد کونی ملوط مخنث حیز. ۱۶- ( اسم ) فرار هزیمت. ۱۷- پی دنبال متعاقب. ۱۸- دنباله بقیه بازمانده: این باران پشت دارد. ۱۹- باطن. ۲٠- هر چیزی که برای تقویت سکر داخل شراب کنند. یا به پشت خفتن. طاق باز خفتن بر قفا خفتن. یا بر پشت خفتن ( خسبیدن ) یا پشت اندر پشت. پشت در پشت پشت به پشت پدر در پدر نسلابعد نسل. یا پشت به پشت آوردن. پشت بپشت دادن با هم مساعدت و معاضدت کردن. یا پشت به پشت دادن. یا پشت دو تا بودن. ۱- خمیده بودن. ۲- خم شدن در برابر کسی برای تعظیم.

💡 چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب خون می‌خورم از حسرت و خون می‌گریم

💡 مغربی هیچ چیز از آن عنقا بجز از پر و بال نتوان دید

💡 آن لحظه که بیرونم عالم ز سلامم پر وان لحظه که در غارم با یار سلام علیک

💡 که کس پر و پیکان تیرش ندید به بالای آن گور شد ناپدید

💡 چو باز از نشیمن گشاید دوال شکسته شود کبک را پر و بال