هانری پنجم

هانری پنجم. [ ی ِ پ َ ج ُ ] ( اِخ ) پادشاه آلمان، پسر هانری چهارم که به تحریک پاپ و پشتیبانی اشراف، بر پدر شوریدو به جای او نشست. وی در سال 1122م. عهدنامه ای در شهر ورمز، با پاپ منعقد کرد. این عهدنامه را کنکوردای و رمزی نامند و مقصود از کنکوردا، معاهده ای است که میان پاپ و پادشاه بسته میشود. عهدنامه مزبور قدیمیترین قراردادی است که بدین طریق منعقد گردیده است. این عهدنامه هرچند که تمام نقشه گرگوار هفتم را که میخواست کلیسا را یکسره از دست قیاصره آلمان خارج و مستقل کند عملی نکرد، اما چون استقلال داخلی کلیسا را تضمین میکرد، میتوان آن را نخستین فتح کلیسا در مبارزه با امپراتوری مقدس شمرد. هانری چهارم مانند پدرش، با خطر بزرگ فئودالیزم دست به گریبان بود و اگرچه در دفع آن با تمام قوا کوشید، از جمله مردم شهرنشین را در مقابل اشراف آزادی داد و بعضی از شهرها را شهرهای امپراطوری نامید و آزادی بیشتری به اهالی آنها داد و طبقه کاسب و صنعتگر و تاجر را تشویق و تحریض به کار کرد و از آنها پشتیبانی نمود، ولی چون اشراف و امارتهای بزرگ آلمان، از قبیل ساکس و زواب و دوکهای آنها از دیرزمان قدرت و نفوذ فوق العاده داشتند و مخصوصاً از پشتیبانی سخت روحانیون برخوردار بودند، لذا اقدامات هانری چهارم و پسرش هانری پنجم به نتیجه نرسید و سرانجام هانری پنجم گرفتار تحریکات و کارشکنی های آنان گشت و سلطنتش به پایان رسید و با انقراض پادشاهی او، سلطنت خانواده فرانکنی که وی از آنان بودپایان یافت. ( از تاریخ عمومی قرون وسطی ج 2 ص 126 ).
هانری پنجم. [ ی ِ پ َ ج ُ ] ( اِخ ) ( 1387-1422 م. ) پادشاه انگلستان، پسر هانری چهارم که در سال 1413 م. پس از مرگ پدر به جای وی نشست. و در سال 1422 بدرود زندگی گفت و پس از او پسرش هانری ششم به سلطنت رسید. ( از دایرة المعارف بریتانیکا ).

هانری (آلمان ۴) پنجم (۱۰۸۶ـ۱۱۲۵م)(Henry V)
پادشاه آلمان (حک: ۱۰۹۹ـ۱۱۲۵م) و فرمانروای امپراتوری مقدس روم از ۱۱۱۱م. بر سر قضیۀ خلعت پوشان با کلیسا درافتاد و در ۱۱۲۲م، درگیری اش با پاپ فیصله یافت.

💡 اولین شاهزاده فرانسوی که به نام دوفَن le Dauphin ملقب شد، شارل دانا بزرگترین پسر ژان دوم بود، او بعداً شارل پنجم فرانسه شد. این عنوان تقریباً معادل انگلیسی "شاهزاده ولز"، "اسکاتلندی" "دوک روتزی"، "پرتغالی" "شاهزاده برزیل"، "شاهزاده Grão-Pará" برزیلی و "شاهزاده آستوریاس" اسپانیایی بود. شعار رسمی دوفَن فرانسه، قبل از ۱۴۶۱، par la grâce de Dieu, dauphin de Viennois, comte de Valentinois et de Diois (" به لطف خدا، دوفَن دو وینوآ، کنت والنتینو و از Diois ") بود. یک دوفَن از فرانسه نشان ملی دووفینه که شامل دلفین‌ها بود را با نشان سلطنتی فرانسه "گل رز" (fleurs-de-lis) ادغام کرد. ممکن بود در صورت لزوم، آن را نیز با نشان‌های دیگر نیز ادغام کند (به عنوان مثال فرانسوای دوم، پسر هانری دوم، در حالی که عنوان دوفَن فرانسه را داشت همزمان عنوان دوک برتانی را نیز دارا بود، بنابراین نشان حکومتی آن ایالت را با نشان رسمی دوفَن ادغام کرد. همچنین فرانسوای دوم که با ازدواج با ماری یکم اسکاتلند پادشاه اسکاتلند نیز محسوب می‌شد، نشان پادشاهی اسکاتلند را نیز به نشان دوفَن افزود)

💡 با مرگ لوون پنجم از دودمان هتومی که فرزندی از خود برجای نگذاشت تاج و تخت کشور ارمنستان به خانواده لوزینیان منتقل گردید. این خانواده که از نجبای بزرگ فرانسوی بودند در آن زمان هنوز بر سرزمین جزیره قبرس سلطنت می‌کردند و دولتشان آخرین دولت لاتینی منبعث از صلیبیون بود که در خاورزمین باقی‌مانده بود. حقوق این خانواده بر تاج و تخت ارمنستان جدید از ازدواج زابل خواهر هتوم دوم پادشاه ارمنستان با آموری دوتیر برادر هانری دوم پادشاه قبرس ناشی شده‌است. دو پسر از این وصلت نتیجه شده بود به اسامی ژان و گِی، که هر دو به خدمت دولت بیزانس درآمده بودند. پس از مرگ لوون چهارم، «ژان» به ارمنستان آمد و برای دوره کوتاهی نایب‌السلطنه کشور شد. دیری نگذشت که برادرش «گی» به او ملحق شد و به عنوان پادشاه جدید ارمنستان تاجگذاری کرد. «گی» با جلوس بر تخت سلطنت ارمنستان سلسله پادشاهی جدیدی را بنیان گذاشت که نام سلسله (دودمان) لوزینیان نام گرفت.