شکوه داشتن

شکوه داشتن. [ ش ِ ت َ ] ( مص مرکب ) ترس داشتن. دارای ترس و بیم بودن. خطیر شمردن:
مرا رفت باید به البرز کوه
به کاری که بسیار دارد شکوه.فردوسی.میبیند که سیستان خانه خویش و اهل و فرزندان بگذاشتند از پیش چاکری از آن خویش برفتند، کنون از ایشان که شکوه دارد. ( راحةالصدور راوندی ). کسی را که بر خود غالب و قادر دانی... پیش او باادب می باشی و شکوه می داری... مگر اﷲ را بدین اوصاف نمی دانی که هیچ شکوه نمی داری. ( کتاب المعارف ).
چو زآن سیلها برنگشتی چو کوه
از این قطره ها هم نداری شکوه.نظامی.گفت کُرّه می شخولند این گروه
ز اتفاق بانگ شان دارم شکوه.مولوی.- شکوه داشتن کسی را؛ از او ترسیدن. ( از یادداشت مؤلف ).
شکوه داشتن. [ ش ُ ت َ ] ( مص مرکب ) نهیب. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ). توقیر. ( المصادر زوزنی ). جاه و جلال داشتن. بزرگ و با فر و شکوه بودن.ارج و ارز داشتن. منزلت و مقدار داشتن:
ز نادان بنالد دل سنگ و کوه
از ایرا ندارد بر کس شکوه.فردوسی.
شکوه داشتن. [ ش َ / ش ِ وَ / وِ ت َ ] ( مص مرکب ) گله داشتن. شکایت داشتن. گله مند بودن. ( یادداشت مؤلف ):
گر نظیری شکوه از بی مهریت دارد، مرنج
عیب مولا را چو پوشد بنده دولتخواه نیست.نظیری.صائب از ناز و عتاب او ندارم شکوه ای
مد احسانی است از ابروی او هر چین مرا.صائب تبریزی ( از آنندراج ).

گله داشتن شکایت داشتن.

💡 از نظر شعر، ادب، هنر، خطاطی، تاریخ، سیاست، فقه، تفسیر و فلسفه مشاهیر زیادی از این شهر برخاسته‌اند. آمل از فرهنگ و تمدن بسیار کهن و اصیل آریایی برخوردار است و به دلیل داشتن این تمدن باستانی و دیرینه مراسم‌های باستانی و به دلیل علاقه به دین و مذهب مراسم مذهبی بس با شکوهی در این دیار کهن برگزار می‌گردد، پس از گرویدن مردم آن به اسلام، برخی از مراسم باستانی بسته به فرهنگ مردمان مختلف مازندرانی با آداب اسلامی درآمیخته و بنابراین شیوه اجرای آن در هر روستا با روستای دیگر متفاوت است.

💡 اردبیل به واسطه داشتن تاریخ کهن در ادوار مختلف و تکامل در این دوره‌ها صنایع دستی مختلفی را در جهت نیاز به ان به تکامل رسانده و به جوامع مختلف معرفی و صادر نموده‌است. به وضوح می‌توان اوج این شکوه را در دوره صفویه جستجو نمود که بایستی این شکوه را به نام مکتب اردبیل ثبت نمود.