سر فروشدن

سر فروشدن. [ س َ ف ُ ش ُ دَ ] ( مص مرکب ) افکنده شدن سر از شرمساری یا پشیمانی:
خردمند را سر فروشد ز شرم
شنیدم که میرفت و میگفت نرم.سعدی. || فرورفتن. مشغول گشتن:
شبی سر فروشد به اندیشه ام
بدل برگذشت آن هنرپیشه ام.سعدی.

افکنده شدن سر از شرمساری یا پشیمانی یا فرورفتن. مشغول گشتن.

💡 در گاهشماری قبطی سال به دوازده ماه سی روزه و پنج روز اضافه در پایان سال بخش می‌شود. قبطیان گاه این پنج روز را «ماه کوچک» خوانند. سال کبیسه هر چهار سال است و سالی‌است که به هنگ چهار هم‌نهشت سه است؛ چو ۳ و ۷ و ۱۱. در سال کبیسه پنج روزِ اضافه شش روز می‌شود. آغاز سال در اواخر تابستان است و آغاز شبانروز از فروشدن آفتاب.

💡 چون نیست گنج پای به گنجت فروشدن بی کنج شب گذار درین گنج اژدها

💡 قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَیْنَهُما گفت: خداوند دو نیمه جهان، جای برآمد روز و فروشدن آن و آنچه میان آن، إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ (۲۸) اگر می‌دریابید.

💡 اين ((پرسش )) از دايره ((پاسخ )) بيرون است. براى فروشدن در ((نيروانه ))،براى به آن سو و نزد ((نيروانه )) رفتن، براى اوج در ((نيروانه )) است كه راهقدسى را زندگانى مى كنند)).(264)

💡 خورشید که پردل‌تر از او نیست کسی در وقت فروشدن رخش زرد شود