لغت نامه دهخدا
داوری جستن. [ وَ ج ُ ت َ ] ( مص مرکب ) محاکمه کردن. بازپرسی کردن:
سپهبد [ بهرام چوبینه ] ز کژی و گندآوری
نبد آگه از جستن داوری
دو برد یمانی بیکسو نهاد
دو موزه بنامه نکرد ایچ یاد.فردوسی.مرا زیبد اندر جهان برتری
نیارد ز من جست کس داوری.فردوسی. || جنگ جوئی. جنگ طلبی. جستن رزم و نبرد:
ازیشان نیامد بجز بَتّری
بگرد جهان جستن داوری.فردوسی.
