تب ستان

تب ستان. [ ت َ س ِ ] ( نف مرکب ) تب ستاننده. گیرنده تب. دافع تب:
از بهر تب بریدن خود دست آز را
از نیستان هیچکسی تب ستان مخواه.خاقانی.، تبستان. [ ت َ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) تابخانه. کاشانه. خانه زمستانی. ( یادداشت بخط مؤلف ).

تب ستاننده گیرنده تب دافع تب
تابخانه کاشانه خانه زمستانی

💡 ساغر ستان ز دست نگاری که زلف او گه پیش‌ گل سپر بود و گاه گل سپر

💡 ای در درون صد شکر ستان برون فرست چیزی که هست در همهٔ گیتی زکات فرض

💡 مرا او یکی سخت سوگند داد که از شاه پیمان ستانی به داد

💡 ستان آنچه خواهی زدینارگان از آن راد مهتر همی رایگان

💡 سخن بدو بر تابخت زی تو آرد رخت دلت بدو ده و آنگه دل ملوک ستان

💡 یکی هفته با زال در سیستان بماند آن نکونام گیتی ستان