بی حمیتی. [ ح َمی ی َ ] ( حامص مرکب ) بی غیرتی. بی عار و ننگی: بی حمیتی پسر کاکو و دیلمان و گردان ایشان را دیده ام. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 533 ). و اگر دیگر چون رضا ( ع ) با دیگری بسازد و صلحی کند... آن را بمداهنه وبی حمیتی و نااهلی منسوب سازد. ( کتاب النقض ص 365 ).
۱ - نامردی مقابل حمیت. ۲ - بی ناموسی بیغیرتی مقابل حمیت.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تازی نژاد اسب من آخر حمیتی یک ره چو تازیان به حمیت برآر نام
💡 حمیتی بد جاهلیت در دماغ بانگ شومی بر دمنشان کرد زاغ
💡 در دل موش ار بدی جمعیتی جمع گشتی چند موش از حمیتی
