اسباب شهرت

[ویکی فقه] اسباب شهرت یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای منشا شهرت قضایای مشهوره است.
برای شهرت، اسبابی وجود دارد که در شناخت انواع مشهورات مؤثر است. آنها عبارت اند از:
← حق و آشکار
۱. ↑ ابن سینا، حسین بن عبدالله، الاشارات و التنبیهات، ج۱، ص۳۶.
پایگاه مدیریت اطلاعات علوم اسلامی، برگرفته از مقاله «اسباب شهرت»، تاریخ بازیابی۱۳۹۵/۱۰/۲۹.
...

💡 یکی از پارک‌های معروف شهر "سنگ لیز" نام دارد. شهرت این پارک به خاطر وجود یک سنگ عظیم از بقایای گدازه‌های آتشفشان در دوران بسیار قدیم با سطحی کاملاً صیقلی می‌باشد. این سنگ به عنوان سرسره اسباب بازی و سرگرمی بچه‌ها ست. اما اهمیت اصلی این سنگ به افسانه‌های وابسته به این سنگ مرموز برمیگردد. مردم کلیما معتقدند که هر کس روی این سنگ سر خورد، باز هم به کلیما خواهد رفت. و به این وسیله این سنگ مورد علاقهٔ توریستهای کلیما می‌باشد.

💡 این نبوغ او را در هجده سالگی به مطالعه دربارهٔ برق کشانید. ولتا در بیست و نه سالگی معلم مدرسه شبانه‌روزی سلطنتی «کومو» گردید. در همین موقع اسباب‌های مختلف الکتریکی از قبیل الکتروفور، آب‌سنج، الکتروسکوپ و غیره را ساخت و شهرت بسیاری کسب نمود. در سال ۱۷۷۹ با سمت استادی در دانشگاه پاوی مشغول به کار شد ولتا در اختراع الکتروفور (دستگاه برق‌ساز) خود یعنی شگفت‌آورترین ابزار برقی پس از بطری لید این بینش را که صمغ (رزین) برق خود را بیش از شیشه حفظ می‌کند با این واقعیت تلفیق کرد که یک ورقهٔ فلزی و عایق بارداری که خوب تنظیم شده باشند می‌توانند جرقه‌های فراوان تولید کنند بی‌آنکه برق را ضعیف سازند در سال ۱۷۷۲ ولتا صورت مفصل و دشواری از کتاب الکتریک آرتیفیشال را منتشر کرد که بیش از پیش مؤید این نظر عجیب بود که برق‌های ناهم‌نام در پیوند یک عایق باردار و یک هادی که موقتاً به زمین وصل شده است فقط به این منظور یکدیگر را خنثی می‌کنند که در تجزیه‌های بعدی با تقویت مجدد پدید آیند گازسنج ولتا یکی از مهم‌ترین کشف‌های سده هیجدهم را محقق ساخت و آن عبارت بود از کشف ترکیب آب که لاووازیه در میان چیزهای دیگر با جرقه زدن اکسیژن و هیدروژن روی جیوه به دان پی برد.