اخرالزمان در مسیحیت

[ویکی فقه] آخرالزمان در مسیحیت. درباره آخر الزمان در دین مسیحیت اقوال گوناگونی وجود دارد و تصویر روشن و هماهنگی در متون مقدس به دست نمی آید.
نظریاتی که درباره آخرالزمان در بخشهای مختلف کتاب عهد جدید آمده است یکسان و یکنواخت نیست و به دشواری می توان تصویری روشن و هماهنگ از آنها در این باب به دست آورد. علت این امر آن است که اولاً هر ۴ انجیل و بخشهای دیگر کتاب عهد جدید نقل اقوال و گزارشهایی درباره اقوال و اعمال عیسی (ع) است که از قول شاگردان و نزدیکان او روایت شده و طبعاً تصورات و دریافتها و سوابق ذهنی ناقلان و نیز زمینه های فکری و فرهنگی شنوندگان در محیطهای متفاوت، در اشکال و معانی روایات مؤثر بوده است.
انتظار مسیحا
چنانکه گفته شد، در یکی دو قرن پیش از میلاد مسیح و در طول قرن اول انتظار ظهور منجی یا مسیحایی از نسل داوود، در میان قوم یهود شدت تمام گرفته بود و به اشکال و صور گوناگون جلوه گر می شد. در نظر نخستین پیروان عیسی و مسیحیان اولیه، عیسی انسانی بود برگزیده خدا، مسیحای موعود و منتظر، که گناهان همه گنهکاران را بر خود گرفت، آزار دید، مصلوب شد و روز سوم از گور برخاست و به آسمان صعود کرد و به زودی « رجعت » خواهد کرد. اوست که باید جهان را از ظلم و فساد پاک کند، بندگان خدا را از غلبه نیروهای شیطانی رهایی بخشد و راه رستگاری نهایی را بگشاید.
عهد جدید
با مرگ عیسی که قربان شدن اوست، میثاق جدیدی میان انسان و خدا بسته می شود. پس از آنکه مسیحیت به سرزمینهای غربی راه یافت و در محیط فکری در فرهنگی یونانی رو به رشد و گسترش نهاد، سخنان منسوب به عیسی که در اصل به زبان آرامی بود، به زبان یونانی ترجمه شد و پیام او، که دنباله نبوتهای پیشین بود و از افکار منعکس در « مکاشفات » یهود و تعلیمات کسانی چون یحیی بن زکریا (معمدان) مایه می گرفت، در قالب تعبیرات و تصورات دینی مردم آن سرزمینها جای گرفت و با مقولات فکری و فلسفی یونانی آمیخته شد.
مسیح موعود
...

💡 سبت در شکل‌های یهودیت، ساباطری (شنبه‌داران)، در مسیحیت مانند بسیاری از فرقه‌های پروتستانتیسم و مسیحیت شرقی و فرقه‌های مسیحی و اسلام مشاهده می‌شود. مراسمی مشابه یا برخاسته از سبت در ادیان دیگر نیز وجود دارد. این اصطلاح ممکن است به‌طور کلی برای توصیف مراسم مشابه هفتگی در ادیان دیگر استفاده شود.

💡 در مسیحیت در قسمت‌هایی از انجیل از مستی حذر شده‌است و حتی معاشرت با افراد مست نیز نهی شده‌است. اما در عین حال از نوشیدن شراب توسط مسیح سخن گفته شده. در انجیل آمده‌است:

💡 تئودیسه ایرنئوسی یا روح‌پروری به نام الهی‌دان یونانی قرن دوم میلادی، ایرنئوس، آن‌کس‌که اندیشه‌هایش در مسیحیت شرقی، اتخاذ شد، نام‌گذاری شده است، این تئودیسه توسط جان هیک مورد بحث قرار گرفته است، و تئودیسه ایرنئوسی تصریح می‌کند که شر و رنج برای رشد روحانی، برای آن‌که بشر روح خود را کشف کند، ضروری هستند و خدا شر را برای رشد روحانی افراد بشر اجازه می‌دهد.