اختیار در عمل

اراده

جبر، اجبار، ناچاری

[ویکی فقه] اختیار در عمل (قرآن). بر اساس آیات قرآن، انسان، اختیار در اعمال خوب یا بد دارد و اعمال انسان مستند به وی و بر مبنای اراده و اختیار می باشد.
اختیار داشتن انسان در اعمال خوب یا بد از مسائلی است که قرآن کریم بر آن تاکید دارد:لایکلف الله نفسا الا وسعها لها ما کسبت وعلیها ما اکتسبت... «خداوند هیچ کس را جز به قدر توانایی اش تکلیف نمی کند. آنچه (از خوبی) به دست آورده به سود او، و آنچه (از بدی) به دست آورده به زیان اوست.». وکذلک جعلنا لکل نبی عدوا شیـطین الانس والجن یوحی بعضهم الی بعض زخرف القول غرورا ولو شآء ربک ما فعلوه فذرهم وما یفترون. «و بدین گونه برای هر پیامبری دشمنی از شیطان های انس و جن برگماشتیم بعضی از آنها به بعضی برای فریب (یکدیگر) سخنان آراسته القا می کنند و اگر پروردگار تو می خواست چنین نمی کردند پس آنان را با آنچه به دروغ می سازند واگذار». من کفر فعلیه کفره ومن عمل صــلحا فلانفسهم یمهدون. «هر که کفر ورزد کفرش به زیان اوست و کسانی که کار شایسته کنند (فرجام نیک را) به سود خودشان آماده می کنند». ان الذین یلحدون فی ءایـتنا لایخفون علینا افمن یلقی فی النار خیر ام من یاتی ءامنا یوم القیـمة اعملوا ما شئتم انه بما تعملون بصیر. «کسانی که در (فهم و ارائه) آیات ما کژ می روند بر ما پوشیده نیستند آیا کسی که در آتش افکنده می شود بهتر است یا کسی که روز قیامت آسوده خاطر می آید هر چه می خواهید بکنید که او به آنچه انجام می دهید بیناست». من عمل صــلحا فلنفسه ومن اساء فعلیها ثم الی ربکم ترجعون. «هر که کاری شایسته کند به سود خود اوست و هر که بدی کند به زیانش باشد سپس به سوی پروردگارتان برگردانیده می شوید».