ابراهیم بن عماد

[ویکی شیعه] میرابراهیم سیفی حسنی قزوینی(قرن ۱۱ق) مشهور به اِبْراهیمِ بْنِ عِماد و ملقب به شمس النّهار، فرزند میرعماد -خوشنویس معروف ایرانی- و از نستعلیق نویسان ایران در دوره صفویه است.
ابراهیمِ بنِ عِماد در شهرستان قزوین در عهد صفویه در قرن یازدهم هجری قمری متولد شد و خوشنویسی را از پدرش میرعماد، که سرآمد نستعلیق نویسان روزگار خویش بود، فراگرفت.
ابراهیمِ بنِ عِماد احتمالاً در ۱۰۰۸ق/۱۵۹۹م همراه پدر به اصفهان رفت و در کتابخانه عبدالرّشید دیلمی معروف به رشیدا، خواهرزاده میرعماد به کتابت پرداخت.

💡 پس اين است كه شريف ابو محمّد فرمود كه: خبر داد ما را على بن عماد معمر اشبح، آنگاهخبر مدح يمن و يك خبر شريف ديگر نقل كرد.

💡 وی در نوجوانی توسط ابوبکر مسلمان شد. او یکی از معدود افراد قریش بود که به نوشتن آشنایی داشت. طلحه هم‌طایفه ابوبکر بود. آن دو بسیار با هم دوست و مونس بودند به‌طوری‌که نسبت به هم لقب قرینان را داشتند. بر طبق روایات مشهور، این نام‌گذاری به این علت است که در زمان شکنجه مسلمانان از سوی بت پرستان با یک طناب به هم بسته شده بودند. بر طبق روایات دیگر، طلحه به خاطر دوستی پدرش با ابوبکر، با وی دوست بود. مادر طلحه، صعبه دختر عبدالله بن عماد حضرمی بود. عبدالله هم‌پیمان حرب بن امیه بود.