فرهنگ معین
( ~ خِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) گیاهی است خاردار، بوتة آن بزرگ و دارای برگ های بریده.
( ~ خِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) گیاهی است خاردار، بوتة آن بزرگ و دارای برگ های بریده.
گیاهی است خاردار، بوتة آن بزرگ و دارای برگهای بریده.
💡 گیاه کاردین (به انگلیسی: Biarum bovei) یکی از گیاهان بومی منطقهٔ جنوب غرب زاگرس تا فلات فلسطین و از خانوادهٔ گل شیپوریان است در منطقهٔ بختیاری، دونوع از این گیاه میروید، که به نامهای کاردین و کُهلیٍر (KOHLIYER)شناخته میشوند و به هردو علف خرس نیز گفته میشود، در استان فارس به آن کارده، در جنوب خوزستان به آن حُره و در زبان عبری به آن اُخیلوف کتن (به عبری: אחילוף קטן) گفته میشود. این گیاه به صورت خام برای انسان قابل مصرف نمیباشد.
💡 زالزالک، خَفجه، کیالک، سیسه، رَمَلِک، علف خرس (نام علمی: Crataegus) یکی از گیاهان است. این گیاه دارای سه نوع زرد، سیاه و قرمز (شغالی) میباشد. زالزالک در خیلی از استانهای ایران میروید اما رتبهٔ اول تولید زالزالک در ایران به آذربایجان شرقی تعلق دارد. در زبان کردی به آن «گۆیژ»، «گوێج» یا «بِلچَ» میگویند.