حضیض زمینی

💡 ماهواره شیء ای است که بر مدار تقریباً بیضی شکل به دور زمین می‌گردد. نخستین ماهواره در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ توسط اتحادیهٔ جماهیر شوروی به فضا پرتاب شد. این ماهواره، اسپوتنیک ۱ نام داشت. این ماهواره کره‌ای به وزن ۶/۸۳ کیلوگرم. به قطر ۵۸ سانتیمتر بود که زمین را بر مداری بیضوی با حضیض زمینی ۲۵۰ کیلومتر و اوج زمینی ۹۳۴ کیلومتر دور می‌زد و هر بار گردش آن به دور زمین ۹۶ دقیقه طول می‌کشید. اسپونتیک ۱ در طول عمر خود راهی برابر با ۵۹۰ کیلومتر را پیمود.

💡 زمین‌شناسان پس از بررسی‌های دقیق، اعلام کردند که منطقه مذکور دارای یک حضیض زمینی بزرگ است که می‌تواند باعث تغییر در جریان‌های زیرزمینی شود.

💡 تشکیل یک حضیض زمینی در اثر فعالیت‌های تکتونیکی می‌تواند بر توپوگرافی منطقه و نحوه توزیع آب‌های سطحی و زیرزمینی تأثیرات بسیار گسترده‌ای بگذارد.

💡 در مطالعات ژئوفیزیکی، شناسایی دقیق محل قرارگیری حضیض زمینی برای پیش‌بینی پدیده‌های طبیعی و مدیریت منابع آبی در مناطق خشک بسیار حیاتی است.