بایب
لغت نامه دهخدا
بایب. [ ی ِ ] ( اِخ ) گوشه عالم مابین مغرب و شمال، و این لفظ هندی است. ( آنندراج ). در ماللهند نقطه جهت میان بسجم و اوتر و برابر زحل آمده. ( ماللهند ص 145 و 146 ). وبین شمال و مغرب ( شمال غربی ) محسوب شده است. حمداﷲ مستوفی گوید: حکماء هند بخش ربع مسکون را بصورت سه در سه نهاده اند: بخش جنوبی را دکشن خوانند و آن زمین تازیان است و بخش شمالی را اوتر خوانند و آن ترکان راست و بخش شرقی را بورب خوانند و اهل چین و ماچین راست و بخش غربی را بسجم خوانند قوم مصر و بربر راست وبخش زاویه مابین جنوب و شرق اگنی گویند هندوان راست و بخش زاویه مابین شرق و شمال ایش خوانند قوم ختای و ختن راست و بخش زاویه مابین شمال و غرب بایب گویند اهل روم و فرنگ راست. ( از نزهةالقلوب ج 3 ص 20 ).
فرهنگ فارسی
گوشه عالم مابین شمال و مشرق است
جمله سازی با بایب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ضمایم و اضافات بسیاری برای نرمافزار تک موجود است. از آن میان میتوان به بایبتک اشاره کرد که به همراه لیتک توزیع میشود و برای ایجاد کتابشناسی به کار میرود. پیدیاف تک که به جای خروجی دی وی آی، خروجی را در قالب پیدیاف شرکت ادوبی تولید میکند، و امگا که به تک اجازه میدهد تا از مجموعه نمادهای یونیکد استفاده نماید. اغلب ضمایم تک به صورت رایگان از سیتان قابل تهیه میباشند. سیتان(CTAN) سرنام Comprehensive TeX Archive Network (شبکهٔ جامع آرشیو تک) میباشد.