باقه

( باقة ) باقة. [ ق َ ] ( ع اِ ) بند تره. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج، باقات. بندی که برای بستن دسته های سبزی بکار رود. ( دزی ج 1 ص 49 ). || مجازاً برمقداری تره یا سبزی یا یونجه که بوسیله بندی ( باقه ای ) بسته شده باشد نیز اطلاق شود.دسته تره. ( مهذب الاسماء ) ( بحر الجواهر ). || دسته. حزمه. بند از گندم دروده. ( یادداشت مؤلف ). بافه. ( یادداشت مؤلف ). || حمایلی که روحانیان کلیسا و قضات بکار برند. ( از دزی ج 1 ص 49 ).

بندی که برای بستن دسته سبزی باشد

💡 اکثریت اعراب فلسطینی در سمت اسرائیلی خط سبز در جریان جنگ ۱۹۴۸ فرار کردند یا اخراج شدند (حدود ۷۲۰,۰۰۰ نفر). آن‌هایی که باقی ماندند به شهروندان اسرائیل تبدیل شدند و اکنون حدود ۲۰ درصد از جمعیت کل اسرائیل را تشکیل می‌دهند. منطقه "مثلث" که شامل ام‌الفحم، باقه‌الغربی و طیره است، ابتدا تحت صلاحیت اردن قرار گرفت، اما اسرائیل به دلایل نظامی و استراتژیک اصرار داشت که این منطقه در سمت اسرائیلی خط سبز باشد. برای دستیابی به این هدف، توافق تبادل اراضی انجام شد.

💡 نوشتن رمان کردی، از نیمه دوم قرن بیستم میلادی شروع شد. نخستین رمان کردی، ژانی گه‌ل را ابراهیم احمد نویسنده عراقی نوشت. اما نخستین رمان‌نویس ایرانی به زبان کردی، رحیم قاضی است که رمان پیشمرگه را در سال ۱۹۶۱ میلادی در خارج از ایران منتشر کرد و داستان بلند باقه‌بین را در سال ۱۳۶۰ در ایران به چاپ رساند. این داستان‌ها به لحاظ پردازش ادبی و فرم و ساختار داستان‌های مدرن، دارای ضعف اساسی بودند. هاواره به‌ره در سال ۱۳۶۹ به قلم فتاح امیری با فرم و تکنیک متأثر از رمان‌های فارسی، به‌خصوص کلیدر و جای خالی سلوچ و با درون‌مایه جامعه فئودالی و روستایی کردستان منتشر شد. رمان دیگری از همین نویسنده و با همین مضمون، در سال ۱۳۷۲ با نام میرزا به چاپ رسید. محمدپور، نویسنده کتاب جریان‌شناسی ادبیات داستانی کردی در ایران، انتشار مجموعه داستان‌های عطا نهایی از سال ۱۳۷۲ را نقطه عطفی در ادبیات داستانی کردی می‌داند که با خروج از فرم دولت‌آبادی و ادبیات رئالیستی اجتماعی و ورود به ادبیات مدرنیستی با الهام از فرم و زبان گلشیری همراه بوده‌است. رمان‌های گوڵی شۆڕان، باڵنده‌کانی ده‌م با و گره‌وی به‌ختی هه‌ڵاله‌ از او منتشر شده‌است. رمان‌های شاربه‌ده‌ر از حسین شیربگی، بلیند و نه‌وی از نسرین جعفری و هه‌زار ئه‌شکه‌وت از عمر مولودی از جمله رمان‌های منتشر شده در دهه ۷۰ خورشیدی‌اند. به عقیده محمدپور، جریان سوم ادبیات داستانی کردی، داستان تجربی است که از میانه دهه ۸۰ شروع شده‌است. عطا نهایی، سید قادر هدایتی و بریا کاکه‌سوری از جمله پیشروان این سبک داستان‌نویسی‌اند.